در سال ۱۹۹۳
میلادی در یک مناقصه شرکت کنندههای زیادی از جمله هفت مشاور معماری و هشت مشاور سازه با سوابق راه و پل حضورداشتند که شرکت foster&partners (فاستر و همکاران) برنده اولیه مناقصه شد.معمار و طراح این پل یک مهندس بریتانیایی بنام نورمن فوستر و مجری طرح شرکت مهندسی ایفاژ (شرکت سازنده برج ایفل) می باشند .طرحبرنده فاستر شامل یک پل بتنی با هفت دکل بتنی بود که بلندترین آن ۲۴۵ متر ارتفاعداشت.در سال ۱۹۹۵ دومین مشورت با حضور دوازده مشاور انجام پذیرفت و پس از یک سال درنهم جولای ۱۹۹۶ هیئتی متشکل از مدیران منطقه تصمیم به ارجاع کار به مشاور فاستر وهمکاران گرفتند.انتخاب پیمانکار ، هماهنگی ها ، تخصیص اعتبار و شروع پروژه تا هشتم اکتبر ۲۰۰۱ طول کشید
ارتفاع این پل از کف دره تارن به 270 متر می رسد و حدود 50/2 کیلومتر طول دارد و برای ساخت آن بیش از 36000 تن فولاد بکار رفته و همچنین طول اجزاء نوارنگهدارنده آن (کابلهای حمایت کننده) حدود 1000 کیلومتر است.
به طور متوسط روزانه 28000 دستگاه خودرو از روی پل تردد می کنند که در نوع خود رقم قابل توجهی محسوب می گردد.دو هدف عمده از ساخت این پل یکی کاهش بار ترافیک منطقه (بخصوص در فصل تعطیلات تابستان) و دیگری گشایش یک راه ارتباطی آسان میان شمال اروپا و جنوب آن (بویژه کشورهای فرانسه و اسپانیا) می باشد.لازم به توضیح است که تا پیش از سال 2005 که این پل توسط ژاک شیراک (رئیس جمهور وقت فرانسه)افتتاح شد، مقام بلندترین پل جهان از آن پل گلدن گیت سانفرانسیسکو بود(پلی که بر روی خلیج سانفرانسیسکو واقع در کالیفرنیایی آمریکا احداث شده است).


این شاهکار مهندسی با۲۴۶۰ متر طول که از برجایفل هم بلندتر است(۲۴۵ متر ارتفاع) با گامهای بلند دره زیبای تارن در مرکز فرانسهرا پشت سر می گذارد.
این پل برای خلاصی شهر زیبای میلائو (Millau) مخصوصا در تابستانها از دست ترافیک تزانزیت مسیر اصلی (A75) ساخته شدهاست.میلائو منطقه و شهر کوچکی در جنوب فرانسه واقع در بین اتصال دو رودخانه تارن ودوربی است.میلائو یکی از بزرگترین مراکز گردشگری و ورزشی در مرکز و جنوب فرانسهاست.این شهر ۳۱۰۰۰ نفری با ۱۶۹ کیلومتر مربع وسعت با ارتفاع ۵۵۰ متر از سطح دریا برسر راه اصلی (A75) بین شمال فرانسه و سواحل مدیترانه در گلوگاه Noforios واقع شدهاست.
در قرون وسطی شهر یک پل قدیمی داشت با ۱۷دهانه که از روی رودخانه تارن عبور می کرد.اگر این پل تاکنون به جای می ماند بی شکیکی از بناهای یادبود گذشته بود.اما به دلیل عدم نگهداری خوب از پل در قرن ۱۸میلادی یکی از دهانه های پل خراب شده و پس ار آن بیشتر پل ویران شد و فقط یکی ازدهانه ها باقی ماند.این مسیر یکی از راههای اصلی جنوب به شمال فرانسه از دورهرنسانس تا به حال است.

شهر میلائو در گذشته به دلیل دستکشها و پوستینهای پشمی اش در فرانسه شهرت داشت.اما در حال حاضر به دلیل وجود بلندترین پل بتنی جهان در این منطقه در دنیا شهرت دارد.

یک بزرگراه در آسمان Millau Bridge
پل میلائو مرتفع ترین پل جهان است و بلندترین پایه آن ۳۴۳ متر ارتفاع دارد که از برج ایفل ۱۸ متر بلندتر است و یک سوم برابر از دیگر پل ها مرتفع در سایر نقاط جهان مرتفعتر می باشد.
این پل از روی رودخانه Tarn در جنوب فرانسه می گذرد و توانسته فاصله پاریس تا شهر بزیه و دریای مدیترانه را یک ساعت کوتاه تر کند.این پل آخرین بخش از اتوبان A75 در فرانسه می باشد که ساخت آن از سال ۱۹۷۵ بین پاریس و دریای مدیترانه شروع شده بود.
پل میلائو در اواخر سال ۲۰۰۴ افتتاح شد و در سال ۲۰۰۶ هم جایزه جهانی بناهای ممتاز را برنده شد.
پل میلائو ۲۴۶۰ متر طول و ۳۲ متر عرض دارد و ۷ پایه و شبکه کابل ٬ قسمت های مختلف را به هم متصل نموده است. و طولانی ترین پل کابلی جهان نیز می باشد.



پل میلائو مرتفع ترین پل جهان

بلندترین پایه پل با ۳۴۳ متر ارتفاع

پل میلائو در جنوب فرانسه

محل مناسبی جهت عکس انداختن - ضلع شمالی پل میلائو




پل دروازه طلایی – سانفرانسیسکو

پل گلدن گيت كه با هزينه 35 ميليون دلار ظرف مدت 4 سال در سانفرانسيسكو ساخته شد، شمال اين شهر را به جنوب آن متصل مي‌كند. اين پل در 28 مي سال 1937 ساعت 12 بعدازظهر  به روي وسايل نقليه باز شد.
اين پل متحرك 4200 فوت طول دارد و سال‌هاست كه مستحكم پابرجا مانده است. ارتفاع اين پل از سطح آب 220 فوت و وزن آن 887000 تن است. دو برجي كه در طول اين پل ساخته شده‌اند 746 فوت ارتفاع دارند.


در سال 1997، حدود 41381000  وسيله نقليه از روي اين پل عبور كردند. 30 نفر در هنگام ساخت اين پل از روي آن سقوط كردند و به دليل وزش بادهاي شديد، كارگران در هنگام ساخت آن با مشكلات بسياري مواجه شدند.
ساكنين شهر سانفرانسيسكو اين پل را نماد شهر خود به حساب مي‌آورند. داستان‌ها و مسايل عجيب و جالبي در مورد اين پل وجود دارد. اين پل علي رغم نام خود (گلدن گيت به معني دروازه طلايي) به رنگ طلايي نيست ولي برخي معتقدند كه اين پل هر سال رنگ مي‌شود، در حالي كه اين امر حقيقت ندارد و تاكنون فقط دو بار رنگ شده است: يك بار در سال 1937 و بار ديگر در فاصله سال‌هاي 1995 _ 1965.

گفته مي‌شود كه پل گلدن گيت بزرگ‌ترين پل دنياست. البته اين امر در فاصله سال‌هاي 1937 تا 1964 صحت داشت ولي با ساخت پل ورازانو نروزبين بروكلين و جزيره استيتن در نيويورك، گلدن گيت ديگر در زمره طولاني‌ترين پل معلق دنيا به شمار نمي‌آمد. البته در حال حاضر با ساخت پل‌هايي در منطقه آسيا و اسكانديناوي (بخشي از شمال اروپا كه شامل دانمارك، نروژ، سوئد و فنلاند مي‌شود)، تعيين بزرگ‌ترين و طولاني‌ترين پل در دنيا مشكل مي‌شود. پل گلدن گيت براي ميليون‌ها نفر ساكنين از شهر بزرگ سانفرانسيسكو نقش كليدي را در برقراري ارتباط و اتصال نقاط مختلف دارد و در واقع به استثناي پل بروكلين هيچ پلي در آمريكا به اندازه اين پل از اهميت و محبوبيت برخوردار نيست.
در ماه آگوست سال 2002 پروژه‌اي با هزينه‌اي معادل 16 ميليارد دلار به مقاوم‌سازي اين پل در برابر زلزله اختصاص يافت.
پل گلدن گيت، ابتكار مهندس مشهور جوزف استراس بود كه پيش از اين طراحي 400 پل متحرك را برعهده داشت. ايرونيگ مارو، مهندس معمار و مهندس چارلز آلتون اليس و لئون مويسيف از طراحان پل در اجراي اين پروژه بزرگ مشاركت داشتند.
ساخت اين پل از 5 ژانويه سال 1933 شروع شد و در آوريل 1937 به پايان رسيد و در 27 مي همان سال براي تردد عابران پياده آزاد شد. اين پل تنها راه خروجي سانفرانسيسكو به سمت شمال است و از 6 مسير مخصوص تردد وسايل نقليه و دو مسير محل عبور عابران پياده در هر دو طرف تشكيل شده است در اول سپتامبر سال 2002 عوارض تردد از روي اين پل براي وسايل نقليه موتوري از 3 دلار به 5 دلار افزايش يافت. دوچرخه، موتور و عابر پياده از پرداخت عوارض معاف هستند.


محدوديت سرعت حركت روي پل گلدن گيت در اول اكتبر سال 1983 از 90 كيلومتر در ساعت به 70 كيلومتر در ساعت كاهش يافت. رنگ اين پل نارنجي متمايل به قرمز است كه اين رنگ براي هماهنگي اين پل با محيط اطراف خود و جلوه بيشتر آن در مه و غبار (كه از شرايط آب و هوايي ويژه آن منطقه است) انتخاب شده است.


اين پل از نظر زيبايي‌شناسي و معماري در نوع خود منحصر به فرد است. در ماه جون سال 2001 انجمن مهندسان عمران آمريكا چند بنا را با نام «بناهاي هزاره» معرفي كردند. اين بناها عبارت بودند از كانال پاناما، ساختمان ايمپايراستيت و پل گلدن گيت.